支持模糊查询,支持通配符和拼音查询,帮助。
拼音 sǔn tuò
注音 ㄙㄨㄣˇ ㄊㄨㄛˋ
◎笋皮。
笋箨,读音是sǔn tuò,汉语词语,出自北周·庾信 《谢滕王赉巾启》,指笋皮。
笋 [ sǔn ] 1. 竹子初从土里长出的嫩茎、芽,又称“竹笋”,可以做菜吃。可食用者主要有“毛竹笋”、“慈竹笋”、“麻竹笋”等。 2. 竹子的青皮。 如 笋席(用竹青编成的席子)。 3. 同“榫”。 [更多解释]
箨 [ tuò ] 1. 竹笋上一片一片的皮。 [更多解释]
yù sǔn
bèng sǔn
sǔn yě
sǔn yè
ní sǔn
tú sǔn
yín sǔn
chǔ sǔn
sǔn tuò
sǔn jī
tán sǔn
māo tóu sǔn
kǔ sǔn
sǔn tóu
zōng sǔn
sǔn jué
zhì sǔn
sǔn shí
sǔn yú
jī suǐ sǔn
shū sǔn
qǐ sǔn
dōng sǔn
jiàn sǔn
笋箨,拼音是:sǔn tuò。意思是:笋皮。