支持模糊查询,支持通配符和拼音查询,帮助。
拼音 dūn mǐn
注音 ㄉㄨㄣ ㄇㄧㄣˇ
◎敦厚聪敏。
敦厚聪敏
《南齐书 · 王融传》:“母 临川 太守 谢惠宣 女,惇敏妇人也。”
惇 [ dūn ] 1. 敦厚。 如 惇厚。惇朴。惇谨。 2. 劝勉,勤勉。 如 惇诲(殷勤劝导)。惇学。 3. 推崇,尊重。 如 惇信明义。惇任仁人。 [更多解释]
敏 [ mǐn ] 1. 迅速,灵活。 如 敏捷。敏感。敏锐。敏达(敏捷而通达事理)。灵敏。聪敏。神经过敏。 2. 奋勉。 如 敏求(勉力以求)。 [更多解释]
mǐn xié
ruì mǐn
mǐn qiú
mǐn găn
zhì mǐn
mǐn dá
mǐn lì
mǐn kuài
xīn xián shǒu mǐn
mǐn wù
mǐn miào
mǐn gěi
mǐn shàn
biàn mǐn
yīng mǐn
mǐn bó
dūn mù
shù dūn
wēi sī mǐn sī tè fă
xīn líng shǒu mǐn
dūn wù
mǐn míng
dūn hòu
惇敏,拼音是:dūn mǐn。意思是:敦厚聪敏。