支持模糊查询,支持通配符和拼音查询,帮助。
拼音 dūn mǐn
注音 ㄉㄨㄣ ㄇㄧㄣˇ
◎敦厚聪敏。
敦厚聪敏
《南齐书 · 王融传》:“母 临川 太守 谢惠宣 女,惇敏妇人也。”
惇 [ dūn ] 1. 敦厚。 如 惇厚。惇朴。惇谨。 2. 劝勉,勤勉。 如 惇诲(殷勤劝导)。惇学。 3. 推崇,尊重。 如 惇信明义。惇任仁人。 [更多解释]
敏 [ mǐn ] 1. 迅速,灵活。 如 敏捷。敏感。敏锐。敏达(敏捷而通达事理)。灵敏。聪敏。神经过敏。 2. 奋勉。 如 敏求(勉力以求)。 [更多解释]
jǐng mǐn
qí mǐn
mǐn huì
dūn shèn
dǔ mǐn
mǐn cái
mǐn wù
mǐn xī
hóng mǐn
ruì mǐn
mǐn jié biàn xié
míng mǐn
mǐn mài
jī mǐn
mǐn kǒu
shàn mǐn
mǐn xiá
fāng zhì mǐn
guò mǐn
nèi mǐn
mǐn mào
zhì mǐn
wén mǐn
惇敏,拼音是:dūn mǐn。意思是:敦厚聪敏。