支持模糊查询,支持通配符和拼音查询,帮助。
拼音 dūn mǐn
注音 ㄉㄨㄣ ㄇㄧㄣˇ
◎敦厚聪敏。
敦厚聪敏
《南齐书 · 王融传》:“母 临川 太守 谢惠宣 女,惇敏妇人也。”
惇 [ dūn ] 1. 敦厚。 如 惇厚。惇朴。惇谨。 2. 劝勉,勤勉。 如 惇诲(殷勤劝导)。惇学。 3. 推崇,尊重。 如 惇信明义。惇任仁人。 [更多解释]
敏 [ mǐn ] 1. 迅速,灵活。 如 敏捷。敏感。敏锐。敏达(敏捷而通达事理)。灵敏。聪敏。神经过敏。 2. 奋勉。 如 敏求(勉力以求)。 [更多解释]
ruì mǐn
mǐn míng
dūn mù
mǐn zhì
wù mǐn
mǐn jué
jīng mǐn
kè mǐn
mǐn sù
xiè bù mǐn
mǐn xī
wǔ mǐn
dǔ mǐn
mǐn cái
qīng mǐn
jìng xiè bù mǐn
mǐn găn
tōng mǐn
mǐn shǒu
shàn mǐn
mǐn kuò
xīn líng shǒu mǐn
qiăo mǐn
mǐn mài
惇敏,拼音是:dūn mǐn。意思是:敦厚聪敏。